Kimriek6 blogheader

Geen toekomst voor lepra

 

Al even terug in Nederland, en het is nog steeds moeilijk om te omschrijven wat ik nou heb meegemaakt. Terugkomen was even wennen, maar ook heel fijn. Al snel merkte ik dat ik echt wat te vertellen had. Over de sociale uitsluiting, de normen en waarden rondom lepra, en de kennis die er over lepra is in Oost-Java. Het is schokkend. De meeste mensen in Nederland geloven haast niet dat het nog steeds zo speelt. En na een aantal weken, zou ik het bijna zelf vergeten. Maar elke keer als ik met mijn rapportage bezig ben, of blog-updates zie van de Leprastichting, herinnert het mij weer aan de mensen die ik heb mogen ontmoeten. De mensen voor wie alle activiteiten van de Leprastichting bedoeld zijn.

 

Kimriek6 mijn hostfamilie

Sterke overeenkomsten in leprabeelden

Toen ik net terug was, heb ik voor een panel van experts al wat bevindingen mogen delen. Ook zijn de eerste resultaten uit India en Brazilië sterk overeengekomen. Opvallend is dat we (de andere onderzoeksstage studenten) allemaal merkten dat de kennis niet zo hoog was in onze onderzoeksgebieden, en dat er zeker nog stigma heerst. Maar toch was de invalshoek weer anders in elk land. Bij ieder van ons vielen andere dingen op. Het was gek om te merken dat we elkaar ook in veel uitspraken herkenden. Kilometers van elkaar verwijderd en er zit toch ergens overlap in het beeld over lepra.

 

Volgende stappen

Als ik terugkijk op mijn tijd in Indonesië denk ik nog steeds: WAT EEN AVONTUUR. Ik hou van het eten, ik hou van het landschap en ik ben mijn moeders cultuur beter gaan zien en snappen. Ik kan me nog precies inbeelden hoe het was om daar te zijn, maar nu het voelt ook al aardig ver weg. Ik ben enorm nieuwsgierig wat de volgende stappen zijn in Oost-Java en in de andere landen.

 

Beruchte ziekte

Kimriek6 leprapatientfamilie in indonesie Arni Fathir en ibu Riati

In Oost-Java is lepra een beruchte ziekte. Het brengt angst en onzekerheid met zich mee. Terwijl het voor ons in Nederland zo ver weg kan voelen. Gelukkig zijn er steeds meer mensen in Oost-Java in behandeling en is er hoop. Want juist daar kunnen interventies echt het verschil maken. Een verschil voor in het dagelijks leven van de (ex-)leprapatiënten nu en een verschil voor de toekomst van de ziekte, of liever gezegd: geen toekomst voor de ziekte. Als je daar de gedachten over lepra kan veranderen, denk ik dat het impact gaat hebben. Het is een samenleving waar mensen elkaar respecteren, waar ze dichtbij en met elkaar leven, waar men betrokken zijn met elkaar. Het bijzondere is dat het individualistische denken in Nederland, wat er wellicht voor zorgt dat jij en ik weleens vergeten dat lepra nog bestaat, daar niet belangrijk is. Het gaat om elkaars welzijn.

 

 

Blog geschreven door Kimriek,

Indonesië, 25 augustus 2017

 

 

 

E-mailnieuwsbrief

 

 

Volg ons ook op:

  fb   twitter   youtube   LinkedIn follow logo