Waarom zijn zelfzorggroepen belangrijk voor leprapatiënten?

LLSC zelfzorggroep

Twee Leprastichting onderzoeksstagestudenten, Wiebrich en Marloes, bezochten zelfzorggroepen in Nepal. Deze groepen worden wekelijks door (ex-)leprapatiënten georganiseerd via het Lalgadh Leprosy Service Centre (LLSC). Maar wat gebeurd er eigenlijk tijdens zo’n zelfzorggroep bijeenkomst?

 

Samen sta je sterker

Een zelfzorggroep is een plek voor leprapatiënten om met elkaar te praten en elkaar te steunen. Tijdens zo’n zelfzorggroep bijeenkomst vertellen ook speciaal opgeleide gemeenschapsmedewerkers leprapatiënten en andere aanwezige over de ziekte lepra, de leprasymptomen én over de (mensen)rechten die ze hebben.

 

Voeten weken en schubben om leprazweren tegen te gaan

Zelfzorggroep soaking india

Ex-leprapatiënten leren hoe ze zichzelf moeten verzorgen, bijvoorbeeld door ‘soaking’ oftewel ‘weken’. Behandelde leprapatiënten kunnen tot wel 5 jaar last blijven houden van zweren die veroorzaakt werden door de gevolgen van de ziekte lepra. Dit komt omdat lepra de zenuwen aantast en het gevoel in voeten en handen (blijvend) kan beschadigen. Na 30 minuten ‘weken’ wordt de huid lekker zacht waarna leprapatiënten met een steen de huid scrubben om de huid schoon te schrobben. Vervolgens gebruiken ze plantaardige olie om de huid lekker zacht te maken. Dit is een goedkoop, simpel en vooral effectieve methode wat leprapatiënten zelf dagelijks kunnen doen om zweren tegen te gaan.

 

Elkaar steunen via microkrediet

Aan het eind van zo’n zelfzorggroep bijeenkomst wordt er gekeken naar de financiën en de verdeling van microkredit. Dit doen ze via boekjes. Deze boekjes zijn voor het bijhouden van gespaard geld. Doordat de mensen gestimuleerd worden om te sparen en zo samen een lening kunnen aanvragen bij de bank onstaat er een mogelijkheid voor de mensen om kleine bedrijfjes op te zetten of hun huis te repareren.

 

Emancipatie van leprapatiënten

Dankzij zelfzorggroepen zijn leprapatiënten niet meer bang om over lepra te praten en krijgen ze meer zelfvertrouwen. Ze leren om voor zichzelf te zorgen én leren tegelijktijdig meer over de ziekte, waardoor ze andere potentiele nieuwe leprapatiënten kunnen doorverwijzen naar bijvoorbeeld het Lalgadh Leprosy Service Centre.

 

Blog geschreven door Wiebrich

 

 

Profielfoto van Wiebrich van nettenHallo, ik ben Wiebrich van Netten en ik ben 24 jaar. Na mijn bachelor geneeskunde besloot ik om de studie Health Sciences te doen, met als specialisatie International Public Health aan de VU in Amsterdam. Ik koos voor deze specialisatie omdat ik naast reizen ook erg geïnteresseerd ben in ziekten die buiten de Nederlandse grenzen voorkomen. Eind maart, reis ik samen met Marloes van Dorst naar een van de drukste lepra ziekenhuizen ter wereld, het ‘Lalgadh Leprosy Service Centre’. Hier gaan wij samen onderzoek doen naar mensen die met de gevolgen van lepra en elefantiase (olifantsziekte) moeten leven zoals misvormingen en discriminatie. Tijdens het onderzoek gaan we ons vooral richten op de mentale welzijn van deze mensen. Wij gaan proberen uit te zoeken wat bij deze mensen leid tot een slechtere mentaal welzijn in de hoop betere behandelingen en zorg te kunnen bieden. 

 

 

E-mailnieuwsbrief

 

 

Volg ons ook op:

  fb   twitter   youtube   LinkedIn follow logo