Shana4 header

‘Lepra ashrams vangen verbannen leprapatiënten op’

 

Hallo lezers, welkom bij mijn 5e blog alweer! Het einde is alweer inzicht. Ik zit inmiddels al tweeënhalf maand in India en kan met trots zeggen dat we klaar zijn met de datacollectie. We hebben verschillende vragenlijsten afgenomen bij ruim 180 mensen, verspreid over 4 dorpjes en 4 steden in het Uttar Pradesh district, Chandauli.

 

Shana4 ashram bewoner3Lepra ashram

We zijn langs de grootste lepra ashram (tehuis) in Varanasi geweest om te kijken hoe de mensen daar leven. In dit tehuis wonen niet alleen leprapatiënten maar ook patiënten met andere NTDs. Ze leren om na hun genezing hun leven weer op te pakken. Vele mensen worden verbannen uit hun woonplaats en familie. Het tehuis is hun nieuwe huis geworden waar ze met hun ‘aandoening’ leren om te gaan. Basisfaciliteiten zoals een slaapplek, douche en voedsel worden hier gratis aangeboden. Ook is er 2 keer per week een doktor aanwezig om de mensen te helpen en eventuele medicatie voor te schrijven. Sommige mensen moeten door aantasting tot zelfs verlies van ledenmaten (zoals handen en voeten) vaak weer opnieuw leren om te eten, aan te kleden en voor zichzelf te zorgen. Het tehuis helpt ze erbij en staat open voor iedereen die ziek is en er wilt verblijven. Als de mensen klaar zijn met de behandelingen en weer genoeg vertrouwen, kennis en vaardigheden hebben opgedaan, zijn ze vrij om weer terug te gaan naar hun eigen gemeenschap.

 

ASHA’s

Verder hebben we een focusgroep kunnen organiseren met behulp van ASHA’s (Accredited Social Health Activist). ASHA’s zijn mensen uit de dorpjes die worden geselecteerd door middel van solide ‘community involving groups’, lokale overheidsofficiers en het hoofd van de dorpjes. Ze ontvangen vervolgens diverse trainingen om de nodige kennis en vaardigheden op te doen over de meest voorkomende gezondheidsproblemen in India. Ook lepra is een van de aandoeningen waarover de ASHA werkers getraind worden. Ze leren o.a. de meest voorkomende symptomen van lepra zodat ze deze mensen kunnen herkennen en informeren waar ze hulp kunnen krijgen. In totaal hebben drie ASHA’s werkers ons geholpen om respondenten voor onze focusgroep te vinden. Wegens hun grote enthousiasme zijn er meer mensen komen opdagen dan we hadden verwacht. Dit is natuurlijk alleen maar beter voor ons onderzoek.

 

Shana4 Focusgroep mannenLepra focusgroepen

De focusgroep houden was een echte uitdaging maar ook ontzettend leuk en leerzaam. Sommige mensen kunnen niet lezen en schrijven, terwijl andere weer hoogopgeleid zijn. Deze mix van mensen in een groep vraagt naar een goede voorbereiding. Door te werken met foto’s, ‘smiley’s’ en kleurtjes hebben we iedereen kunnen betreken bij de oefeningen. Verder hebben we de bal techniek gebruikt waarin alleen gesproken mag worden als je de bal vast hebt, om ervoor te zorgen dat iedereen een gelijke kans heeft tot spreken. In het begin waren de meeste mensen wat verlegen maar naar mate de focusgroep vorderde kwamen ze steeds meer los. Het belangrijkste wat mij tijdens de focus groepen is opgevallen is dat toch veel mensen niet weten wat lepra nou precies is en al helemaal niet hoe het ontstaat. De meeste mensen denken dat het komt door een slechte karma, straf van de goden of denken dat een aanraking al voldoende is om besmet te raken. Vaak willen ze dan ook ver van leprapatiënten blijven uit angst voor besmeting. Ook dat lepra te genezen is, is niet bekend bij de algemene bevolking. Slecht een kleine groep weet waar en wat voor hulp ze kunnen zoeken. Op dit gebied is er nog zoveel te bereiken in India, vooral in rurale gebieden.

 

Namasté!

Op dit moment zit ik in New Delhi om mijn presentatie voor te bereiden voor op het hoofdkantoor van NLR in Delhi. Ik kijk hier erg naar uit, niet alleen om mijn bevindingen te bespreken maar ook om NLR werkers te ontmoeten. Het was werkelijk een geweldig avontuur die mij enorm veel heeft geleerd. Ik kom zeker nog een keer terug! Bedankt alweer voor het lezen van mijn blog, tot de volgende keer, Namasté lezers.

 

Blog geschreven door Shana,

India, 11 mei 2017

 

 

Blogfoto updates:

Shana4 Focusgroep oefeningen De vrouwen zijn bezig met één van de oefeningen van de focus groep. De verschillende stadia’s van lepra zijn uitgebeeld, met smiley’s ernaast om hun gevoel erbij verwoorden. Ze vonden dit een leuke oefening!
Shana4 community chandauli  Op de foto met de community in een dorpje in Chandauli.
Shana4 ashram Foto van de lepra ashram (tehuis). Hier zitten niet alleen leprapatiënten, maar ook mensen met andere NTDs en aandoeningen als epilepsie, blindheid en doofheid.
Shana4 ashram chief Deze man is de hoofd chief van de lepra aashram in Varanasi. Hij kijkt uit naar al de mensen in zijn tehuis. Wij hebben lekkers (Indiase zoetigheid) en fruit gebracht voor de mensen in het tehuis.
Shana4 ashram bewoner Dit is één van de leprapatiënten in het tehuis. Deze man woont er al bijna 5 jaar. Hij is verbannen door zijn familie en gemeenschap en heeft een nieuw begin gevonden dankzij dit tehuis.
Shana4 ashram bewoner met hulprek Deze vrouw was helaas te laat met medicatie tegen lepra om permanente schade te voorkomen. Een aantal van de vingers en tenen zijn getroffen. Ondanks de ‘handicap’ doet ze nog alles zelf. Ze heeft opnieuw geleerd om zelf aan te kunnen kleden en kleren te wassen. Dankzij het hulpstuk kan ze ook weer lopen door het tehuis en socializen met andere mensen. Iets waar ze jaren bang voor was geweest.

 

 

 

 

E-mailnieuwsbrief

 

 

Volg ons ook op:

  fb   twitter   youtube   LinkedIn follow logo