Endro: 'Ik had nooit gedacht dat het mij zou overkomen'

De wereld van Endro Sumastro (43) uit Oost-Java, Indonesië, stortte in toen hij hoorde dat hij lepra had. “Er werd mij verteld dat ik een jaar rust moest houden. Maar hoe kon ik dat doen, wie zou er voor mijn familie zorgen? Ik was wanhopig maar er was niks dat ik kon doen.”

 

Endro’s situatie verslechterde. Zijn vrouw en kinderen spoorden hem aan om op zoek te gaan naar de juiste behandeling. Dit bracht hem naar een lepraziekenhuis ver van huis.

 

Angst voor verbanning

Een medicijnkuur zorgt ervoor dat de leprabacterie gedood wordt en dat de patiënt anderen niet langer kan besmetten. Met behulp van revalidatie leren mensen omgaan met eventuele handicaps waar ze als gevolg van lepra mee te maken hebben.

 VerhaalEndro

'Veel van mijn nieuwe vrienden in het ziekenhuis waren bang om terug te gaan naar hun dorp, omdat de meeste mensen helemaal niks te maken willen hebben met lepra.'

 

Opnieuw beginnen

'Toen ik na een jaar in het ziekenhuis weer thuiskwam, moest ik mijn leven weer helemaal opnieuw opbouwen. Vanaf de eerste dag dat ik terug was, moest ik mezelf verdedigen. Niemand wist wat lepra precies was. Ik kreeg een stempel en had overal te maken met afwijzing. Toch kon ik de mening van mensen veranderen door uit te leggen wat lepra is en dat ik voor niemand meer een gevaar vorm.'

 

Gelijke rechten

Omdat Endro dacht dat zijn vrienden uit het ziekenhuis met dezelfde problemen te maken zouden hebben, nam hij contact met ze op met het idee om bijeenkomsten te organiseren, waarin ze elkaar konden steunen. En met succes.

 

'De Leprastichting en hun partnerorganisatie PerMaTa nodigden me uit om een training te volgen over het organiseren van een groep en het opkomen voor gelijke rechten, en stelden ruimte beschikbaar in het gezondheidscentrum zodat we elkaar regelmatig kunnen ontmoeten.'

 

In een zogenaamde zelfzorggroep oefenen Endro en zijn vrienden samen hoe ze eventuele wonden kunnen verzorgen en bieden ze ondersteuning aan mensen die leprabehandelingen moeten ondergaan. Bovendien gaan ze er actief op uit om voorlichting te geven over lepra, zodat ze hun kennis over lepra kunnen delen.

 

'Ik heb me aangesloten bij een patiëntenvereniging en zet me nu in voor de gelijke behandeling van gehandicapten.'

 

 

Ja, ik help mee! >>

 

 

 

 

 

 

E-mailnieuwsbrief

 

 

Volg ons ook op:

  fb   twitter   youtube   LinkedIn follow logo