Waargebeurd verhaal
Thuis in een ziekenhuis
Odette en Christian wonen al een jaar in het ziekenhuis van Tulear in Madagaskar. Hun moeder ook. Zij kookt eten voor alle patiënten. Vader woont in Ilakaka. Hij blijft zoeken naar edelstenen om zo zijn gezin te kunnen onderhouden.
Odette kreeg lepra toen ze twaalf was. Ze werd behandeld door zuster Clémence. Deze non heeft in het ziekenhuis van Tulear een speciale afdeling voor leprapatiënten en reist door de streek op zoek naar patiënten. Odette genas, maar de ziekte kwam terug. Ook Christian werd toen ziek. Dat is te zien aan de vlekken in zijn gezicht.
Vlekken
Lepra begint vaak met vlekken op je huid. Odette: “Ik dacht eerst dat ik een leverziekte had. Ik was ook erg moe. De dokter gaf mij medicijnen tegen malaria, maar die hielpen niet. Toenstuurde hij mij en Christian naar Tulear.”
Christian: “Ik wilde niet naar het ziekenhuis. Ik was bang dat ze mij spuiten zouden geven, maar dat hebben ze gelukkig niet gedaan.”
Tuinieren
Een dag in het ziekenhuis begint voor Christian en zijn vrienden met tuinieren. ’s Morgens geven ze eerst alle planten water, terwijl moeder voor het ontbijt zorgt: thee met Moufe Gasy. Dat zijn gefrituurde broodjes die wel een beetje naar oliebollen smaken. Daarna spelen de kinderen op het ziekenhuisterrein.
‘The Sims’ in zand
De meisjes hebben een eigen spelletje. Ze tekenen een dorp in het zand. Dan spelen ze dat de stenen mensen zijn. Als de mensen met elkaar praten, ketsen de stenen tegen elkaar. Op die manier verzinnen de meisjes de hele verhalen.
Christian en zijn vrienden spelen het liefst voetbal. Maar niet in de tuin. Dat mag niet van zuster Clémence. Dan maken ze de bloemen kapot. Dus moeten ze naar het strand, of naar het voetbalveld.
Wil je meer lezen over Christian, Odette en andere kinderen in Madagaskar?
Ga dan naar www.samsam.net of bestel Samsam nr. 3, 2008 door een mail te sturen met je naam, adres, postcode en leeftijd naar samsam@ncdo.nl.
Bron: Maandblad Samsam, nr. 3, april 2008
