;)
'Iedereen heeft een aangrijpend verhaal'
Anna van Diest (19), tweedejaars student journalistiek, is één van de tien jongeren die deze zomer twee weken stage liep in Quy Hoa, Vietnam. Ze heeft dorpsbewoners geïnterviewd over de invloed van lepra op hun leven en stage gelopen in het bejaardenhuis.
Het lied blijkt autobiografisch te zijn. In de jaren zeventig liep meneer Tin lepra op in het leger en toen hij thuis kwam na de oorlog, wilde niemand meer contact met hem uit angst voor besmetting. Hij kwam al snel naar Quy Hoa waar hij nu al vele jaren woont. Contact met zijn familie heeft hij nooit meer gehad. Door mijn werk in Quy Hoa heb ik kunnen zien wat lepra met mensen doet. Dankzij de Leprastichting kunnen veel leprapatiënten gelukkig op tijd geholpen worden waardoor ze weer verder kunnen met hun leven, maar voor anderen komt de hulp te laat. Zoals bij meneer Tin. We hebben echt wat betekend voor al deze mensen. Zo hebben we het bejaardenhuis opgefleurd door er veel bloeiende planten neer te zetten en spelletjestafels. Maar we blijken meer gedaan te hebben. "Iedere keer als ik de planten zie, moet ik aan jullie denken," vertelde één van de oudere dames me. "Aan jullie rode hoofden tijdens het werk in de brandende zon, waar we allemaal veel om moesten lachen. Maar vooral aan jullie aanwezigheid hier en hoe jullie ons hebben opgevrolijkt." Anna Lees meer verhalen van Anna en haar reisgenoten op www.durfjijmee.waarbenjij.nu. 
‘In het bejaardentehuis van lepradorp Quy Hoa zit een man met een grote zonnebril op zijn bed. Zijn beide benen zijn geamputeerd en hij kijkt somber voor zich uit. Ik vraag hem wat hij de hele dag doet. Het liefste niks, blijkt uit zijn verhaal. Maar er is één ding wat hij wel graag doet en dat is zingen. Hij zingt een lied voor me over als je terugkomt uit de oorlog en er niemand meer voor je is. Hij zingt het vol overgave. Ik ben er stil van.
Meneer Tin is geen uitzondering. Iedereen heeft een aangrijpend verhaal en iedereen is zijn gewone leven kwijtgeraakt door lepra. Ik kon me niet voorstellen dat je geen familie en vrienden meer ziet alleen omdat je ziek bent. Of dat je kinderen benadeeld worden. Door dit project ben ik me bewust geworden van de enorme impact die lepra heeft op mensen. Ik hoop met mijn verhaal anderen te overtuigen om de Leprastichting te steunen.’
